Auteur: thebeuk

Piet Handvol: Een stedentrip in Parijs …

Sinds Piet Handvol met pensioen is doet hij aan steden trips. Zijn vrouw is er ook altijd bij. Soms gaan ze wel vijf keer per jaar. Parijs is een bruisende prachtige stad. Met mooie gebouwen, lekker eten en geweldige winkels. En, ondanks jeans, nog steeds het centrum van de mondiale mode. Het was niet helemaal Piet zijn ding, maar hij ging altijd graag mensen kijken, dat vond hij leuk en dat maakte alles goed.  Deze keer onder het thema: Rijke mensen in hun natuurlijke biotoop.

En gelijk viel zijn oog op een hele dure damesmode en vooral tasjes-winkel met een enorme rij vrouwen, opgespoten lippen, uitpuilende tieten, onnatuurlijk bruin, tattoos, flitsende zonnebrillen die tot ver op straat stonden te wachten. Aan geld geen gebrek in ieder geval. Wat bleek, de rij was niet voor mensen met passie voor winkelen en geld uitgeven maar voor vrouwen die allemaal stonden te wachten … Lees verder

Ome Toon — een leven gedefinieerd door de houten poot

Ome Toon 

Ome Toon was een bekend dorpsfiguur. Niemand wist precies hoe oud hij eigenlijk was. Het zou zomaar kunnen dat hij allang met pensioen was, maar voor hetzelfde geld was hij veertig. Er gingen geruchten dat hij ooit had gestudeerd — iets met economie — en zelfs op een accountantskantoor had gewerkt. Maar niemand had levende herinneringen aan een werkende Ome Toon. Hij was er gewoon altijd geweest, als een vast onderdeel van het dorpsgezicht.

Gezondheid interesseerde hem weinig. Sterker nog, hij zorgde slecht voor zichzelf. Hij rookte als een schoorsteen en hij was dronken, net dronken geweest of moest nog dronken worden. Zijn lichaam was totaal uitgewoond. Bij zijn laatste gedwongen ziekenhuisopname van een jaar of vijftien geleden, vanwege een delirium, had de arts hem nog gevraagd of hij iets gebruikte voor de longen, want hij hoestte nogal. “Zware shag,” had hij gezegd. En dat was niet gelogen … Lees verder